Van buitenaf ziet je leven er stevig uit. Goede carrières, respect, een relatie waar anderen tegenop kijken. Van binnen zoekt de een toenadering en stapt de ander achteruit. Je geeft meer dan je ontvangt. Je pleast, je presteert, je blijft de sterke, en je verbergt wat je voelt vanuit een angst die je misschien niet eens voelt — de angst om verlaten of afgewezen te worden.
Jullie praten over de agenda en de kinderen en wiens beurt het is. Het gesprek dat je werkelijk wilt, blijft opgesloten vanbinnen. Als je het probeert te openen, komt dezelfde ruzie, of daalt er een voorzichtige stilte neer die de avond rustig houdt maar je eenzamer achterlaat dan daarvoor. Je ligt naast iemand van wie je houdt en voelt je niet gezien. Je begint je af te vragen of dit is wat lange relaties nu eenmaal worden.
Dit zijn overlevingspatronen. Vechten, vluchten, pleasen, bevriezen. Ze hielden je veilig toen je jong was en liefde (onbewust) voorwaardelijk voelde. Nu staan ze tussen jou en de persoon door wie je je geliefd wilt voelen.
Waar je naar verlangt
Je wilt verbinding. Open durven zijn, zeggen wat er in je leeft in plaats van begrensd en gecorrigeerd te worden. Je wilt dat je partner je kent — de gepolijste kanten en de verborgen kanten — en dan toch voor je kiest. Je wilt stoppen met presteren en toch geliefd zijn. Je wilt 'nee' kunnen zeggen, je grens durven aangeven en je dan tóch verbonden voelen met de ander. Je wilt ontvangen zonder dat je je schrap moet zetten voor kritiek. Je wilt dat thuis de plek is waar je kan ademen, niet de plek waar je je adem inhoudt.
Waarom het blijft gebeuren
De afstand is oude bedrading die haar werk doet. Ergens toen je jong was, leerde je dat liefde voorwaarden had, dat je veilig was als je gaf, presteerde, pleaste, of voor iedereen zorgde — de sterke was op wie iedereen leunde. Die lessen en de patronen die daardoor werden gevormd, werden beschermende delen. Ze bewaken het kind in jou dat ooit te veel voelde, onbewust leerde teveel te dragen en er vanbinnen mee bleef zitten. Ze schieten in actie voordat je denkende hoofd het doorheeft, omdat het onderbewuste sneller is dan het bewuste. Daarom lukt het niet om je patronen te veranderen door het alleen met je hoofd te begrijpen, en ook niet door alleen maar harder je best te doen.
Wat we samen doen
- De verbindende vlakken. Je leert werken met drie vlakken: groen, rood en wit. Zodra jullie deze vlakken kennen, hebben jullie samen een taal. Je kunt elkaar vragen: op welke kleur sta jij nu? Dan is meteen duidelijk waar de ander zich bevindt, en weet je hoe je samen terug kunt naar verbinding.
- Beschermende delen. Je leert wat ze zijn, welke taak ze hebben — het beschermen van het innerlijke kind — hoe ze zich tussen jullie tonen, en hoe ze verbinding blokkeren. Zodra je een deel kunt zien, stuurt het je niet langer vanuit de schaduw aan en kan jij leren hoe je als volwassene de regie terugpakt.
- De herverbinden-methode. Je leert wat jij doet als je uit verbinding gaat en hoe dat komt. Met andere woorden: je begrijpt wat er in jou wordt geraakt, neemt je verantwoordelijkheid, zodat jullie elkaar weer vinden. De relatie wordt een veilige plek. Vertrouwen komt terug. Je partner mag je zien zoals je bent, omdat je stopt met verbergen uit schaamte, uit angst voor verlies of afwijzing.
- Systemische therapie met familieopstellingen. We bouwen jullie familiesysteem met poppetjes en zetten het voor je neer. Het zien ervan brengt plotseling begrip: jouw rol in het gezin, de patronen die door generaties zijn doorgegeven, en de beschermende delen die je sinds je kindertijd meedraagt. Wat praten niet kon bereiken, bereiken je ogen wel — het onbewuste waarin alles ligt bewaard wat je ooit hebt meegemaakt en zo graag gezien en erkend wil worden.
Familieopstelling met poppetjes — systemisch inzicht in patronen - Brainspotten. Sommige gevoelens — angst voor afwijzing, wantrouwen, eenzaamheid — zitten vast in je zenuwstelsel. Met praten bereik je dat deel van je brein niet. Met brainspotten wel, volledig lichaamsgericht. Je hoeft niet eens terug naar specifieke herinneringen; je lichaam heeft alles bewaard en weet de weg. Dit kan ook worden ingezet in individuele sessies, bijvoorbeeld om angst te verminderen.
Wat cliënten teruggeven
Mijn partner en ik vragen aan elkaar: op welke kleur sta jij nu? Dan is meteen duidelijk waar de ander zich bevindt. Dat is zo fijn.W & P, 50 jaar
Ik ging altijd huilen als mijn man boos werd. Nu voel ik dat ik boos word en zeg duidelijk dat ik niet wil dat hij zo tegen mij praat. Ik voel dat ik ga staan voor mezelf. Ik ben niet meer bang voor hem. Mijn nieuwe gedrag begrenst zijn gedrag, waardoor onze dynamiek is veranderd. We praten in plaats van verbaal te vechten.S & J, 48 en 53 jaar
Dit is de beste investering die ik ooit in mezelf heb gedaan. We hebben het nog vaak over alles wat we bij jou hebben geleerd. Jij bent zeker onderdeel van het succes van onze relatie!L & D, 28 en 31 jaar
Waarom ik
Ik leerde deze patronen niet uit een boek. Ik groeide op tussen de pijn van mijn ouders, zorgde al jong voor iedereen, en trok later relaties aan van aantrekken en afstoten. Na mijn scheiding koos ik ervoor mijn eigen patronen onder ogen te zien, zodat ik ze niet zou doorgeven aan mijn kinderen.
Daarnaast bouwde ik een professionele basis: een opleiding HBO psychologie, en trainingen in systemisch werk en brainspotten. Ik ontwikkelde mijn eigen methode, eenvoudig maar effectief, en heb inmiddels honderden mensen geholpen om hun oude patronen om te buigen, zich weer te verbinden met hun gevoel, en zich uit te spreken binnen hun relatie.
Waar veel begeleiding stopt bij hechtingsstijlen, ga ik verder. Hechting en parentificatie zijn voor mij onlosmakelijk verbonden. Ik laat jullie zien welke rol je vroeg in je gezin leerde, en hoe die rol vandaag nog tussen jullie in staat. En ik geef jullie een taal die je thuis blijft gebruiken, lang nadat we klaar zijn.
Is dit iets voor jou
Dit is voor jou als
- Jullie allebei willen investeren in jezelf en in jullie relatie.
- Je minimaal 6 maanden, elke 2 weken een sessie wilt.
- Je wilt reflecteren, naar binnen kijken, en de wortel van je patronen vinden.
- Je bereid bent om te voelen, of te willen leren hoe je je kan verbinden met je gevoel én die gevoelens kan verwoorden.
- Je wilt begrijpen waar je overlevingspatronen begonnen.
- Je bereid bent verantwoordelijkheid te nemen voor wat er in jou geraakt wordt.
Dit is niet voor jou als
- Je een snelle oplossing wilt.
- Je de partner bent die wil dat ik de ander repareer.
- Je weigert naar je eigen patronen te kijken of verantwoordelijkheid te nemen.
- Je alleen bent gekomen omdat iemand je onder druk zette.
Waar je je aan verbindt
Waarom nu
Elke ruzie die eindigt zonder herstel leert je lichaam opnieuw dat deze relatie niet veilig is. De afstand groeit met kleine stapjes, langzaam genoeg dat je het niet merkt tot jullie beleefde vreemden zijn geworden die een huis delen. Of je iemand anders ontmoet. De bedrading maakt zichzelf niet ongedaan. Ze verandert wanneer je ervoor kiest haar onder ogen te zien, samen.